مدیریت استراتژیک

مدیریت استراتژیک

مدیریت استراتژیک را می توان به عنوان علم و هنر تدوین، اجرا و ارزیابی تصمیمات چندوظیفه ای تعریف کرد که به سازمان امکان می دهد به اهدافش دست یابد. هدف از مدیریت استراتژیک، بهره برداری و خلق فرصت های جدید و متفاوت برای فرداست. برنامه ریزی درازمدت برعکس، تلاش برای بهینه کردن روندهای امروز برای فرداست. اصطلاح برنامه ریزی استراتژیک در دهه 1950 ابداع شد و در فاصله اواسط دهه 1960 و 1970 محبوبیت بسیار داشت. در دهه 1990 شاهد احیای برنامه ریزی استراتژیک بودیم و این فرایند امروزه به طور گسترده ای در دنیای کسب و کار استفاده می شود. یک برنامه استراتژیک از انتخاب های مدیریتی دشوار میان چندین گزینه خوب ناشی می شود و بیانگر تعهد به بازارها، خط مشی ها، رویه ها و عملیات مشخص به اتخاذ شیوه های عمل دیگری است که از مطلوبیت کمتری برخوردار بوده اند.

فرایند مدیریت استراتژیک از سه مرحله تشکیل شده است: تدوین استراتژی، اجرای استراتژی و ارزیابی استراتژی. تدوین استراتژی شامل تدوین یک چشم انداز و سند ماموریت، شناسایی فرصت ها و تهدیدهای خارجی یک سازمان، تعیین نقاط قوت و ضعف داخلی، تعیین اهداف درازمدت، ایجاد گزینه های استراتژیک گوناگون و انتخاب استراتژی های مشخص برای دنبال کردن آنهاست. مسائل تدوین استراتژی شامل تصمیم گیری در این باره است که بنگاه وارد کدام کسب و کارهای جدید شود، کدام کسب و کارها را کنار بگذارد، چگونه منابع خود را تخصیص دهد، آیا عملیات را گسترش بدهد و تنوع ببخشد یا نه، آیا وارد بازارهای بین المللی شود یا نه و آیا در بنگاه دیگر ادغام شود یا با بنگاه دیگری پیمان مشترکی به وجود آورد یا نه و چگونه از دام یک تصاحب خصمانه رها شود.